Bedbaht
Bak şunun haline,
Düşmüş yine yerlere.
Savururken yeminleri,
Kaybetmiş yine ipleri.
Sırtında heybe,
Zeytinliğin içinde.
Karartmışken gözlerini,
Harlamış alevleri.
Uçurumdur kadın, baksa içi titrer,
Korkusu; aynı korda sönmekten bin beter.
Heybesi yaralı, dokunsa kanayacak,
Yine kendi eliyle, bu bahar yanacak.

